Aan het begin van de zomervakantie bereikte ons het bijzonder droevige nieuws van het overlijden van onze collega Stefaan Billiet. Een moment waarop onze school even stilviel, maar dat samenviel met het ogenblik waarop iedereen voor de zomer zijn eigen weg ging.
Nu we opnieuw samenkomen en een nieuw schooljaar beginnen, willen we daarom bewust even stilstaan bij Stefaan. Bij zijn overlijden, maar vooral bij de mens die hij was en bij alles wat hij voor onze school heeft betekend.
De voorbije jaren was Stefaan vooral een vertrouwd gezicht in onze wijkafdeling in Assebroek. Daar was hij veel meer dan degene die toezicht hield. Hij was er een rots in de branding: iemand die leerlingen, ouders en collega’s verwelkomde, een oogje in het zeil hield, hielp waar nodig en dat alles met een vanzelfsprekende glimlach en een bijzonder groot engagement.
Maar Stefaan was er ook voor onze hele school. Wanneer ergens hulp nodig was, mochten we op hem rekenen. Nooit met veel omhaal, maar gewoon: beschikbaar, betrokken en bereid om mee de handen uit de mouwen te steken. Hij droeg ons schoolproject een bijzonder warm hart toe en gaf zich er ten volle voor.
Iedereen die Stefaan kende, had een enorme bewondering voor deze unieke persoon. Niet alleen om wat hij voor onze school deed, maar vooral om wie hij was. De voorbije jaren legde hij een bijzonder moeilijk gezondheidsparcours af. Toch vond hij telkens opnieuw de moed, de energie en de kracht om op te staan en verder te gaan. Die veerkracht, gecombineerd met zijn warmte en engagement, vaak in alle stilte maar daardoor des te presenter, maakte hem tot een bijzonder mens.
En natuurlijk was er de muziek. Stefaan was een echte muziekliefhebber. Zijn piano betekende ontzettend veel voor hem en voelde telkens weer als thuiskomen. Als speler, als begeleider, maar misschien nog het meest als een plek waar hij energie, vreugde en kracht kon vinden. Het verbond hem ook op een heel natuurlijke manier met datgene waar onze school iedere dag voor staat: mensen samenbrengen rond de kracht en schoonheid van kunst en - voor hem - muziek in het bijzonder.
We zullen Stefaan bijzonder hard missen. In Assebroek, maar evenzeer binnen onze hele organisatie. Want mensen zoals Stefaan zijn zeldzaam. Mensen die zonder veel woorden verantwoordelijkheid opnemen, die zich met hart en ziel engageren en die zich ten volle geven voor een project waarin ze geloven.
Stefaan was voor onze school zo iemand uit de duizend.
We zijn hem oprecht dankbaar voor alles wat hij ons heeft gegeven en zullen zijn warmte, zijn glimlach, zijn inzet en zijn aanwezigheid blijven herinneren.
Aan zijn familie en iedereen die hem dierbaar was, wensen we heel veel kracht, steun en troost toe.
Dank je wel, Stefaan. Voor alles.